De Koerden, een bevolking van ruim 35 miljoen mensen, één volk verspreid over vier landen: Turkije, Syrië, Irak en Iran, beter bekend als Koerdistan. Al honderden jaren vechten de Koerden voor een eigen staat, voor erkenning en veiligheid. Door recente ontwikkelingen in Syrië lijkt de geschiedenis zich te herhalen en dreigen de Koerden opnieuw te worden achtergesteld.
Na de Eerste Wereldoorlog in 1920 viel het Ottomaanse Rijk uit elkaar, waarna Europese landen (vooral Brits en Frans) nieuwe grenzen tekenden. De Koerden werd een eigen staat beloofd, maar deze belofte werd niet nagekomen. In plaats daarvan werden Koerdische gebieden verdeeld over bestaande landen en ontstond zo Koerdistan.
In deze landen zijn de Koerden in een minderheid; ze kregen vaak weinig rechten en vooral in Syrië werd hun eigen taal en cultuur vaak verboden. Kinderen mochten de taal niet op school spreken en er mochten geen Koerdische namen gebruikt worden. Er waren zelfs tienduizenden Koerden die geen Syrisch paspoort hadden en hiermee werden ze structureel achtergesteld.
Vanaf 2011 verloor de Syrische staat controle in het noordoosten, waarna de Koerden hun eigen bestuur oprichtten (genaamd: Rojava) en eigen veiligheid organiseerden, wat later de strijdkrachten Syrian Democratic Forces (SDF) werden. Dit was het eerste moment dat de Koerden autonomie in Syrië hadden. Maar toch werd Rojava nooit een echte staat; Syrië erkende het niet. Waarbij Turkije fel tegen een Koerdische staat is en er geen enkel groot land de Koerden officieel steunde. Zo bestond Rojava in de praktijk, onder de Koerdische bevolking, maar niet op papier.
In 2014 tot 2019 probeerde IS (Islamitische Staat) gebieden te veroveren in Syrië en maakte daarbij oorlog met iedereen die hen tegenwerkte. De Koerden verdedigden steden in Syrië en werkten samen met de VS en andere landen tegen IS. Honderden Koerden zijn gevallen in de strijd en lieten zien dat ze effectieve strijders zijn.
En nu, ruim tien jaar later, wint de Syrische regering weer de macht, waardoor de Koerden moesten kiezen. Of vechten, met weinig steun, of een deal sluiten met Damascus, de hoofdstad van Syrië. Tijdens de strijd tegen IS kregen de Koerden steun van de VS en bondgenoten, maar nu heeft de VS zich grotendeels teruggetrokken, Europa grijpt niet in en het Syrische leger is sterk. Ze hebben meer soldaten, zware wapens en steun van Rusland en Iran. Als de Koerden gaan vechten, riskeren ze vernietiging van hun gebieden en daarom is er op 30 januari 2026 een akkoord gesloten tussen de Syrische regering en de Koerdische strijdkrachten (SDF). Maar kunnen we dit werkelijk een akkoord noemen? Of kunnen we dit eerder een gedwongen keuze noemen? Wordt de geschiedenis herhaald en worden de Koerden weer achtergesteld? In een wereld met zoveel aandacht voor discriminatie, wie gaat het opnemen voor de Koerden? Het volk dat altijd voor alles en iedereen vecht. Door deze afspraak verliezen de Koerden hun zelfbestuur en vallen ze weer onder het gezag van Syrië. Hierdoor zijn Koerden onzeker en bang voor hun toekomst; ze vrezen weer voor discriminatie. Sommige Koerden hebben zelfs Syrië verlaten uit voorzorg. En ook in andere landen leeft de huidige situatie van de Koerden, zo ook in Nederland. Op 31 januari 2026 liepen honderden Koerden door Den Haag om aandacht te vragen. Wanneer gaan de altijd strijdende Koerden eindelijk de waardering en aandacht krijgen die zij verdienen?
Bron foto: Pexels
Door: Esmee Stroosma
Reactie plaatsen
Reacties